IN THE PRESS

Date : 6 May 2012

 

   

รอวิกฤติก่อน

โดย

นายพรศิลป์ พัชรินทร์ตนะกุล


 

   

       ในช่วงนี้เราคงต้องพูดถึงพม่ากันให้มาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งพม่าเป็นสมาชิกหนึ่งใน ASEAN หัวข้อยอดฮิตก็คือการเข้าไปหาโอกาสการค้าและการลงทุนหลังจากพม่าเริ่มการพัฒนาระบอบการปกครอง  แต่ขณะเดียวกันก็มีเสียงเตือนจากนักวิชาการหลายท่านว่าไม่ควรจะรีบร้อนเพราะการเปลี่ยนแปลงเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น จึงมีความไม่แน่นอนอยู่สูง ดังนั้นนักธุรกิจควรจะต้องถือหลักค่อยเป็นค่อยไปจะดีกว่า ต้องขอบคุณท่านที่ออกมาเตือนแต่ก็คงหยุดกระแส พม่าฟีเวอร์ไม่ได้อยู่ดี วันนี้จึงขอเสนอข้อมูลเพิ่มเติมดังนี้

       EBAs ย่อมาจาก Everything But Arms ซึ่งมีความหมายว่าประเทศพัฒนาน้อยที่สุดซึ่งมีอยู่ทั้งหมด 48 ประเทศและส่วนใหญ่เป็นประเทศในทวีปอัฟริกา เช่น ทานซาเนีย เซเนกัลและในทวีปอื่นเช่น โคลัมเบีย เนปาล บังคลาเทศ  แต่ที่น่าสนใจที่สุดคือในกลุ่มประเทศอาเซียนมีอยู่สามประเทศซึ่งประกอบด้วยกัมพูชา ลาวและพม่า(แม้ว่าขณะนี้พม่าจะยังไม่ได้รับสิทธินี้คืนเพราะปัญหาเรื่องแรงงานแต่ก็คาดว่าจะได้คืนในไม่ช้านี้) จะได้รับสิทธิพิเศษคือ ไม่มีโควต้าและภาษีศุลกากรในการส่งสินค้าทุกชนิดเข้าไปยังกลุ่มประเทศในสหภาพยุโรป ยกเว้นข้าว น้ำตาลและกล้วยในบางช่วงเวลาที่กำหนดไว้ การให้สิทธิพิเศษนี้เริ่มตั้งแต่ 1 กุมภาพันธ์ 2001 เป็นต้นไปโดยยังไม่มีเวลาสิ้นสุด ผมเข้าใจว่าสิทธิพิเศษทางภาษีที่กล่าวนี้เป็นสาเหตุหลักที่เป็นพลังขับเคลื่อนให้มีการลงทุนในประเทศเหล่านี้และจะมีเพิ่มขึ้นเมื่อบรรยากาศทางการเมืองในพม่าดีขึ้น ข่าวล่าสุดคือกลุ่มประเทศในสหภาพยุโรปได้ยกเลิกคว่ำบาทเป็นเวลาหนึ่งปีหลังการเลือกตั้งซ่อมในวันที่ 1 เมษายนที่ผ่านมา จึงไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมพม่าจึงเป็นประเทศเนื้อหอม คาดว่าในอีกไม่เกินห้าปีการลงทุนในโครงสร้างพื้นฐาน เช่น ถนน รถไฟ สนามบินและตึกระฟ้าก็จะเกิดขึ้นพร้อมๆกับการย้ายฐานการผลิตสินค้าที่เหมาะกับแรงงานจำนวนมากและค่าจ้างที่ยังต่ำ ภายในอีก 5 ปีจากนี้ไปประเทศพม่าก็จะส่งออกสินค้าเหมือนที่ไทยเคยผลิตไปยังกลุ่มประเทศลูกค้าเดียวกับไทยแต่จะแข่งขันได้ดีกว่าเพราะสิทธิของ EBAs ดังกล่าว ค่าแรงขั้นต่ำที่เพิ่มขึ้น 300 บาทต่อวันไม่ใช่ปัญหาหลักในการกดดันให้เกิดการย้ายฐานการผลิตจากไทย แต่เป็นแรงกดดันเพิ่มที่ให้มีการเคลื่อนย้ายฐานการผลิตเร็วขึ้น

       ห้าปีข้างหน้าจึงเป็นห้าปีอันตรายที่ผู้บริหารประเทศไทยจะต้องกล้าตัดสินใจดำเนินการอย่างเป็นรูปธรรมว่าจะกำหนดยุทธศาสตร์รายสินค้า บริการ และการลงทุนอย่างไร การรอให้ปัญหาถึงขั้นวิกฤติแล้วจึงแก้ไขดังเช่นที่ผ่านมานั้นจะต้องไม่เกิดขึ้นอีกเพราะนักลงทุนไทยจะต้องดิ้นรนเพื่อความอยู่รอดและผลกำไร ภาระจึงตกแก่ผู้บริหารประเทศที่จะต้องแสดงความสามารถแต่วันนี้ก็ยังไม่เห็นว่าจะทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน นักการเมืองจะ ต้องเร่งออกกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับข้อตกลงในอาเซียนเพื่อเป็นฐานในการพัฒนาเช่นมาตรการการอุดหนุนสินค้าเกษตรที่จะต้องปรับให้เกิดการแข่งขันที่ดีขึ้นซึ่งไม่ใช่แค่จำนำราคาอย่างเดียว กฎหมายที่เกี่ยวกับการเร่งให้เกิดโครงการ “National Single Window” ที่เชื่อมโยงข้อมูลระหว่างหน่วยงานรัฐเพื่อให้เกิดความสะดวกในการส่งออกสินค้าไทย เป็นต้น ขอให้สละสิทธิอำนาจที่เคยมีอยู่ในแต่ละหน่วยงานเพื่อเปิดมิติใหม่ของการแข่งขันเพราะหากแต่ละหน่วยงานของรัฐยังยึดติดอยู่กับอำนาจแล้วประเทศไทยก็คงต้องเกิดวิกฤติ และการแก้ปัญหาเมื่อวิกฤตินั้นไม่ใช่วิถีของคนเก่งอย่างแน่นอน

--------------------------------------------------------------

หมายเหตุ: บทความนี้ตีพิมพ์ครั้งแรกในหนังสือพิมพ์ฐานเศรษฐกิจ คอลัมน์การค้า-ส่งออก ฉบับที่ 2,737   (6-9 พฤษภาคม 2555)




 

 

Bookmark and Share
 
Unsubscribe from Newsletter
Email
   
พลังหนุนเอสเอ็มอี (2)
พลังหนุนเอสเอ็มอี (1)
บทบาทใหม่อีเรีย (1)
7 เดือน 7 เรื่อง(1)
7 เดือน 7 เรื่อง(2)
Thai Rising?
ASEAN Rising
OECD ของอาเซียน (2)
OECD ของอาเซียน (1)
เคมีภัณฑ์ (2)
เคมีภัณฑ์ (1)
ราคายางตก ยางออก (2)
ราคายางตก ยางออก (1)
การเเข่งขันอุตฯ เครื่องใช้ไฟฟ้า
10 ห่วง จีเอ็มเอส
อย่าคิดแค่
อาเซียนในเอเปก
2558 แล้วไงต่อ
ความร่วมมือที่ยังท้าทาย
ขีดแข่งขันอัญมณีไทย 2
ขีดแข่งขันอัญมณีไทย
ลุ้นประโยชน์ AIIB
การแข่งขันในอุตสาหกรรมอาหารแปรรูป
การแข่งขันในอุตสาหกรรมยายนต์ 2
การแข่งขันในอุตสาหกรรมยายนต์ 1
ความมั่งคงด้านอาหาร
เสถียรภาพ - การแข่งขันในตลาดโลก
ความชอบธรรมของรัฐบาล
ท่องเที่ยวมีจุดขาย
ท่องเที่ยวมีราคา
คุณภาพ-แทรกเเซง
อาเซียนบนมาตรฐานโลก
GMS กับ ASEAN Connectivity
โอกาสทองที่จีเอ็มเอส
บันเทิง- บันได-บรรลุ
ถักทอเส้นฝ้ายไหมงามสู่เออีซี
เรื่องที่รัฐลืมมอง
เปิดเสรีไม่ใช่ขายชาติ
เมื่อตะวันตกมองอาเซียน (จบ)
เมื่อตะวันตกมองอาเซียน(1)
หนุนภาครัฐเจรจาการค้าเน้นคลุมทุกมิติ
ก้าวใหญ่กว่า AEC ก้าวสู่ RCEP (จบ)
ก้าวใหญ่กว่า AEC ก้าวสู่ RCEP (1)
ึความเร็วสูงระยะยาว (จบ)
ความเร็วสูง.......ระยะยาว
"ซิงเกิล วินโดว์" โอกาสของธุรกิจส่งออก
โลจิสติกส์กับโอกาส
เสรีอย่างไร?
เปิดเสรีสาธารณสุขเป็นอย่างไร
เปิดเสรี
เอเปคกับเส้นทางสู่ Free Trade Area of the Asia-Pacific (FTAAP)
Thriving in the Age of Paradox
The Germination of Asian Financial Security
รอวิกฤติก่อน
บทสุดท้ายเริ่มที่ AEC
ใหญ่เล็กไม่สำคัญ
ประเทศไทยขาดอาหาร
AEC เริ่มต้นเมื่อวานนี้
สงครามโลกครั้งที่ 4
เขตการค้าเสรีเอเปก....ไทยยืนอยูที่ไหน
โลจิสติกส์ไทยในอาเซียน
มองข้ามชอต....หลังโดฮา
ถ้าการเจรจาโดฮาจบลงได้ไทยจะได้อะไร
"โดฮา" เมื่อไรจะเห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์
ราคาย
อย่าคิดแค่ "อยู่ตรงกลา
Introducing help Video
'Live' on YouTube
          Facebook     YouTube     flickr