IN THE PRESS

Date : 8 April 2012

 

 

ใหญ่เล็กไม่สำคัญ 

โดย

นายพรศิลป์ พัชรินทร์ตนะกุล


 

 

 

 

เมื่อถึงทางตันที่จะผลักดันให้การเจรจารอบล่าสุดที่เรียกว่า Doha Development Agenda ในกรอบการค้าโลก บางประเทศก็ได้นำเสนอความคิดว่า น่าจะมีการตกลงในประเด็นที่มีความเห็นตรงกันมากที่สุดก่อน เช่น การอำนวยความสะดวกทางการค้าและ การเก็บภาษีการค้าผ่านระบบ E-Commerce” เป็นต้น  เพื่อเป็นการนำทางให้ไปสู่ความสำเร็จของทุกหัวข้อในอนาคต ข้อเสนอนี้เป็นการบอกยอมแพ้ โดยปริยาย นิยายเรื่องนี้ยาวมากและอาจจะจบไม่ลงเหมือนละครบางเรื่องที่คนแต่งตายก่อนจะแต่งเรื่องจบ เมื่อตลาดสหรัฐและยุโรปไม่สามารถเป็นที่พึ่งอีกต่อไปประเทศส่งออกใหญ่ที่สุดอย่างจีนก็หันกลับมาขยายตลาดภายในประเทศ ดังนั้นการลงทุนโครงการใหญ่ๆ  และมาตรการเพิ่มรายได้ให้กับประชาชนโดยรวมจึงเป็นจุดเน้นในการบริหารเศรษฐกิจตั้งแต่บัดนี้ นักการเมืองไทยก็เคยนำเสนอแนวคิดนี้แต่ยังไม่มีวิธีการดำเนินการอย่างเป็นรูปธรรม นอกจากการขึ้นค่าจ้างแรงงานและเงินเดือนขั้นต่ำ ระบอบการปกครองที่ต่างกันเป็นผลให้เกิดผลลัพธ์ที่แตกต่างของประสิทธิภาพการบริหารเศรษฐกิจ ซึ่งเราคงจะต้องติดตามต่อไปว่าในระยะยาวแล้วระบอบใดจะเป็นผู้ชนะ

กลุ่มประเทศในข้อตกลงเศรษฐกิจอาเซียน (AEC) ที่มีระดับการพัฒนาเศรษฐกิจที่แตกต่างกันมากมายตั้งแต่ระดับพัฒนา เช่นสิงค์โปร์จนถึงด้อยพัฒนาอย่างพม่า กัมพูชาและลาว ซึ่งได้รับสิทธิพิเศษทางภาษีศุลกากรจากกลุ่มประเทศยุโรปจะเป็นประโยชน์แก่การลงทุนของไทยอย่างแน่นอน การย้ายหรือเพิ่มฐานการผลิตจากไทยไปยังประเทศเหล่านี้ได้เกิดขึ้นแล้วโดยไม่ต้องรอให้มีแรงกดดันจากการขึ้นค่าจ้างในเดือนเมษายนนี้ ท่านลองเดาต่อไปว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับเราหากระบอบการปกครองของประเทศเหล่านี้พัฒนาขึ้นเรื่อยๆเช่นเรื่องความโปร่งใสในการออกกฎหมายและการบังคับใช้กฎหมาย การแก้ปัญหาคอร์รัปชั่น การถ่ายทอดอำนาจอย่างราบรื่น? คำตอบก็ไม่ยากหากเพียงแต่เราทั้งหลายจะเข้าใจคำว่าแข่งขันให้ตรงกัน

การแข่งขันทางเศรษฐกิจไม่ใช่เรื่องการทำลายล้างระหว่างประเทศหรือระหว่างคนกับทรัพยากร ธรรมชาติอย่างที่เข้าใจกัน ซึ่งก็เหมือนกับมีการทำนายว่าจะมีการโค่นระบบทุนโดยชนชั้นกรรมกรนั่นเอง การปรับเปลี่ยนของระบบทุนในยุโรปเป็นผลให้ความแตกต่างของคนในสังคมลดลง แต่วิกฤติทางเศรษฐกิจก็ยังเกิดขึ้นเป็นช่วงๆ ซึ่งโดยสรุปแล้วเป็นการเกิดจากเหตุของการเก็งกำไรหรือบริโภคที่เกินขีดทั้งสิ้นหรือความโลภและตะกละเป็นสาเหตุหลัก การล่มสลายทางเศรษฐกิจของสหรัฐและยุโรปในช่วงหลายปีที่ผ่านมาจึงยังแก้ไขให้กลับมาเหมือนเดิมไม่ได้ ประเทศตะวันตกคงจะ ตกจริงๆแล้ว เพราะปล่อยให้ตลาดเป็นตัวกำหนดระบบเศรษฐกิจจนจัดการไม่ได้ จึงมีการคาดกันว่ารัฐคงต้องเข้ามาจัดการระบบเศรษฐกิจอีกครั้งหนึ่ง ซึ่งอาจจะเป็นผลให้กฎหมายและระเบียบทางการค้าต่างๆ จะเรียงหน้ากันออกมา แต่กลับไม่มีใครพูดถึงการจัดการด้านอุปสงค์ให้เหมาะสมอย่างไร และที่น่าแปลกใจก็คือนโยบายของกลุ่มประเทศเหล่านี้ก็ยังต้องการเดินหน้าเปิดตลาดต่อไปซึ่งดูเหมือนว่าจะสวนทางกับวิกฤติที่กำลังเกิดขึ้น ผมเห็นว่าปรากฏการณ์นี้เป็นกลยุทธ์ของฝ่ายตะวันตกที่จะเข้าครอบงำตลาดในวงกว้างอีกครั้งและครั้งนี้จะสร้างสิ่งท้าทายมากมายให้แก่ตนเองและประเทศคู่สัญญาเป็นอย่างยิ่ง หากต้องการเป็นผู้ชนะในเกมส์ใหม่นี้ประเทศไทยก็ต้องเริ่มปรับระบบเศรษฐกิจให้เกิดขึ้นตามแนวดังนี้ 1) ระบบการผลิตที่เพิ่มประสิทธิภาพและประหยัดทรัพยากรไปพร้อมกัน การผลิตภายใต้ระบบเศรษฐกิจสีเขียวเป็นแค่เพียงทำเท่ากับคนอื่นเท่านั้น การแข่งขันให้ชนะได้ก็จะต้องผลิตให้เขียวเข้มกว่าคนอื่น การผลิตสินค้าให้ได้ตามนี้จะต้องดำเนินการทั้งห่วงโซ่ ซึ่งจะเกี่ยวพันกับระบบสนับสนุนอื่นๆด้วย เช่น การขนส่ง เป็นต้น  2) การบริโภคที่พอเพียงไม่ทำลายทรัพยากรธรรมชาติและสุขภาพเพื่อประหยัดค่ายาและหมอ ขอให้เข้าใจว่าการบริโภคเพิ่มเป็นการทำลายเศรษฐกิจและลดศักยภาพการแข่งขันของประเทศเหมือนสหรัฐและบางประเทศในยุโรปที่ผ่านมา การแข่งขันจึงไม่ใช่แค่ผลิตเก่งเท่านั้นแต่ต้องบริโภคเก่งด้วย

การสร้างระบบเศรษฐกิจใหม่กำลังจะเกิดขึ้นเพื่อหลีกเลี่ยงการล่มสลายของประเทศทั่วโลก ใครจะยอมให้เป็นไปตามยะถากรรมก็เชิญตามสบาย แต่ผมมั่นใจว่าเราแก้ได้เนื่องจากผมมีความเชื่อและมั่นใจว่าในระบบใหม่นี้รูปร่างเล็กหรือใหญ่ไม่ใช่เรื่องสำคัญแต่ที่สำคัญคือใครเก่งกว่ากัน

-----------------------------------------------------------

หมายเหตุ: บทความนี้ตีพิมพ์ครั้งแรกในหนังสือพิมพ์ฐานเศรษฐกิจ คอลัมน์การค้า-ส่งออก ฉบับที่ 2,729  (8-11 เมษายน 2555)          

 





 

 

Bookmark and Share
 
Unsubscribe from Newsletter
Email
   
พลังหนุนเอสเอ็มอี (2)
พลังหนุนเอสเอ็มอี (1)
บทบาทใหม่อีเรีย (1)
7 เดือน 7 เรื่อง(1)
7 เดือน 7 เรื่อง(2)
Thai Rising?
ASEAN Rising
OECD ของอาเซียน (2)
OECD ของอาเซียน (1)
เคมีภัณฑ์ (2)
เคมีภัณฑ์ (1)
ราคายางตก ยางออก (2)
ราคายางตก ยางออก (1)
การเเข่งขันอุตฯ เครื่องใช้ไฟฟ้า
10 ห่วง จีเอ็มเอส
อย่าคิดแค่
อาเซียนในเอเปก
2558 แล้วไงต่อ
ความร่วมมือที่ยังท้าทาย
ขีดแข่งขันอัญมณีไทย 2
ขีดแข่งขันอัญมณีไทย
ลุ้นประโยชน์ AIIB
การแข่งขันในอุตสาหกรรมอาหารแปรรูป
การแข่งขันในอุตสาหกรรมยายนต์ 2
การแข่งขันในอุตสาหกรรมยายนต์ 1
ความมั่งคงด้านอาหาร
เสถียรภาพ - การแข่งขันในตลาดโลก
ความชอบธรรมของรัฐบาล
ท่องเที่ยวมีจุดขาย
ท่องเที่ยวมีราคา
คุณภาพ-แทรกเเซง
อาเซียนบนมาตรฐานโลก
GMS กับ ASEAN Connectivity
โอกาสทองที่จีเอ็มเอส
บันเทิง- บันได-บรรลุ
ถักทอเส้นฝ้ายไหมงามสู่เออีซี
เรื่องที่รัฐลืมมอง
เปิดเสรีไม่ใช่ขายชาติ
เมื่อตะวันตกมองอาเซียน (จบ)
เมื่อตะวันตกมองอาเซียน(1)
หนุนภาครัฐเจรจาการค้าเน้นคลุมทุกมิติ
ก้าวใหญ่กว่า AEC ก้าวสู่ RCEP (จบ)
ก้าวใหญ่กว่า AEC ก้าวสู่ RCEP (1)
ึความเร็วสูงระยะยาว (จบ)
ความเร็วสูง.......ระยะยาว
"ซิงเกิล วินโดว์" โอกาสของธุรกิจส่งออก
โลจิสติกส์กับโอกาส
เสรีอย่างไร?
เปิดเสรีสาธารณสุขเป็นอย่างไร
เปิดเสรี
เอเปคกับเส้นทางสู่ Free Trade Area of the Asia-Pacific (FTAAP)
Thriving in the Age of Paradox
The Germination of Asian Financial Security
รอวิกฤติก่อน
บทสุดท้ายเริ่มที่ AEC
ใหญ่เล็กไม่สำคัญ
ประเทศไทยขาดอาหาร
AEC เริ่มต้นเมื่อวานนี้
สงครามโลกครั้งที่ 4
เขตการค้าเสรีเอเปก....ไทยยืนอยูที่ไหน
โลจิสติกส์ไทยในอาเซียน
มองข้ามชอต....หลังโดฮา
ถ้าการเจรจาโดฮาจบลงได้ไทยจะได้อะไร
"โดฮา" เมื่อไรจะเห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์
ราคาย
อย่าคิดแค่ "อยู่ตรงกลา
Introducing help Video
'Live' on YouTube
          Facebook     YouTube     flickr