IN THE PRESS

Date : 13 February 2012

 

 

AEC เริ่มต้นเมื่อวานนี้

โดย

โดย นายพรศิลป์  พัชรินทร์ตนะกุล


 

 
 

   ท่านคงทราบดีว่าเราดูละครไทยพร้อมๆกับเพื่อนของเราที่สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว หรือที่กัมพูชา พวกเขาฟังภาษาไทยได้ เราอาจจะไม่ได้ดูละครของพวกเขาและเราก็พูดภาษาของเขาไม่ได้ ลองเดาสิครับว่า 10 ปีจากนี้ไปจะเกิดอะไรขึ้นอีก ทุกอย่างจะเหมือนวันนี้หรือเราจะดูละครจากเพื่อนบ้านโดยมีตัวอักษรไทยหรือเรียกว่า Sub-title วิ่งอยู่หน้าจอ  การสื่อสารระหว่างคนในกลุ่มประเทศอาเซียนอาจจะไม่ใช้อังกฤษเป็นภาษาหลักอีกต่อไป แล้วภาษาอะไรที่พวกเราจะใช้กันภาษาไทย เวียดนาม บาฮาซาปีที่ผ่านมานี้เราจะได้ยินคำว่า “AEC” เกือบทุกวัน แต่ผลสำรวจออกมาทีไรจำนวนคนรู้เรื่องนี้ก็น้อยเต็มที น่ากลุ้มใจจริงๆ  AEC เป็นส่วนหนึ่งของข้อตกลงของประชาคม 10 ประเทศที่ประกอบด้วย ไทย มาเลเซีย สิงคโปร์ ฟิลิปปินส์ อินโดนีเซีย บรูไน เวียดนาม พม่า ลาว และ กัมพูชา มีคนพูดกันมาว่าต่อจากนี้ไปคนไทยจะเป็นคนอาเซียน ประเทศไทยจะเป็นส่วนหนึ่งของอาเซียนซึ่งหมายถึง พื้นที่ 10 ประเทศนี้จะเป็นพื้นที่ที่เป็นฐานการผลิตและตลาดเดียว ฟังดูคล้ายๆกับว่าประเทศไทยจะหายไป? หรือหากไม่หายไปอย่างที่ว่าแล้วมันจะกลายเป็นอะไร?


       การรวมตัวกันของกลุ่มประเทศเหล่านี้เป็นผลให้ระบบการบริหารเศรษฐกิจ การค้า การลงทุนเปลี่ยนแปลงดังนี้ 1) ภาษีนำเข้าสินค้าของทุกประเทศจะต้องลดให้ลงไปเป็นศูนย์ แต่เนื่องจากแต่ละประเทศมีความแตกต่างของศักยภาพการแข่งขันดังนั้นจำนวนปีที่ใช้ในการลดภาษีดังกล่าวจึงแตกต่างกัน เช่น ไทยอาจลดภาษีนำข้าข้าวเป็นศูนย์ในปีนี้แต่ฟิลิปปินส์อาจจะลดเท่ากับไทยได้ในอีก 5 ปี เป็นต้น 2) การลดภาษีเป็นการให้ประโยชน์เฉพาะประเทศในกลุ่มนี้เท่านั้น  ดังนั้นข้อตกลงที่เรียกว่า ถิ่นกำเนิดสินค้าซึ่งกำหนดว่าสินค้าที่ค้าขายระหว่างกันนั้นจะต้องมีมูลค่าเกิดขึ้นในประเทศผู้ผลิตเป็นเท่าไหร่หรือเป็นกี่เปอร์เซ็นต์ เช่น 40 ใน 100 ซึ่งแปลว่าผู้ผลิตสามารถนำเข้าวัตถุดิบเป็นมูลค่าได้ 60 บาท และ 3) สินค้าส่งออกจะต้องได้มาตรฐานตามที่ประเทศนำเข้ากำหนด เช่นมาตรฐานสารตกค้างในอาหารเป็นต้น โดยสรุปแล้วผู้ที่ผลิตสินค้าเพื่อการส่งออกสามารถเข้าใจเบื้องต้นได้ว่าจะผลิตสินค้าอย่างไร? ไม่น่าจะยากเย็นอะไร? หากยังไม่เข้าใจก็ขอให้ติดต่อกรมเจรจาการค้าระหว่างประเทศ กระทรวงพาณิชย์ ในวันพรุ่งนี้ และบอกเขาว่าสินค้าของท่านมีห่วงโซ่การผลิตเป็นอย่างไร? เช่น ผ้าผืนที่ผลิตอยู่นั้นประกอบด้วยมูลค่าฝ้าย ด้าย แรงงาน ไฟฟ้า ฯลฯ เท่าไหร่


       ที่เล่ามานี้เป็นสามหลักสำคัญเบื้องต้นที่เราจะเข้าใจ AEC ได้ แน่นอนเรื่องนี้คงไม่จบลงแค่นี้ เรายังมีข้อตกลงเกี่ยวกับการค้าบริการซึ่งมีถึง 12 สาขาใหญ่ เช่น ท่องเที่ยว โทรคมนาคม การศึกษา ค้าปลีกค้าส่ง เป็นต้น สิ่งที่เขาตกลงกันก็คือจำนวนหุ้นที่บริษัทในประเทศภาคีมีสิทธิจะลงทุนได้ เช่น ตกลงว่าให้บริษัทในสิงคโปร์ลงทุนในธุรกิจโรงแรมในไทยได้ 70 เปอร์เซ็นต์ เป็นต้น ส่วนที่สองก็คือจำนวนผู้บริหาร(แรงงาน)ที่อนุญาตให้เข้ามาทำงานได้ นอกจากนั้นก็ยังมีข้อตกลงเกี่ยวกับอาชีพเฉพาะ เช่น วิศวกร สถาปนิก แพทย์ นักบัญชี เป็นต้น ใครที่มีอาชีพเหล่านี้ก็เตรียมตัวเดินทางไปทำงานในต่างประเทศได้เลย คำถามคือประเทศไทยจะยอมรับแพทย์จากบางประเทศในอาเซียนได้ทันทีหรือไม่ คงตอบยากนะครับ ดังนั้นประเทศทั้งหลายจึงต้องช่วยกันเขียนมาตรฐานอาชีพให้ตรงกันก่อนซึ่งคงใช้เวลาอีกหลายปี เมื่อถึงเวลานั้นพวกเราทั้งหลายในอาเซียนก็จะได้ใช้สินค้าราคาถูกลง เดินทางไปประกอบอาชีพง่ายขึ้น สามารถเป็นเจ้าของบริษัทในสิงคโปร์และที่อื่นๆ  ครับ คงจะรวยกันใหญ่ สุขภาพก็จะดีขึ้นเพราะหมอไม่ขาดตลาด แต่ที่สำคัญคงไม่ลืมประโยคอมตะที่ว่า ไม่มีอะไรฟรีในโลกนี้

ดังนั้นการพัฒนาภาคการผลิตทั้งสินค้าและบริการและความสามารถเฉพาะตนก็ต้องรีบทำตั้งแต่วันนี้เพราะ AEC นั้นไม่ใช่จะเริ่มต้นในปี ค.ศ. 2015 แต่ได้เริ่มต้นแล้วตั้งแต่เมื่อวานนี้

------------------------------------------------------------

หมายเหตุ: บทความนี้ตีพิมพ์ครั้งแรกในหนังสือพิมพ์ผู้จัดการ 360° คอลัมน์: กูรูวิชั่นส์ เดือน กุมภาพันธ์ 2555

 
     

 

Bookmark and Share
 
Unsubscribe from Newsletter
Email
   
พลังหนุนเอสเอ็มอี (2)
พลังหนุนเอสเอ็มอี (1)
บทบาทใหม่อีเรีย (1)
7 เดือน 7 เรื่อง(1)
7 เดือน 7 เรื่อง(2)
Thai Rising?
ASEAN Rising
OECD ของอาเซียน (2)
OECD ของอาเซียน (1)
เคมีภัณฑ์ (2)
เคมีภัณฑ์ (1)
ราคายางตก ยางออก (2)
ราคายางตก ยางออก (1)
การเเข่งขันอุตฯ เครื่องใช้ไฟฟ้า
10 ห่วง จีเอ็มเอส
อย่าคิดแค่
อาเซียนในเอเปก
2558 แล้วไงต่อ
ความร่วมมือที่ยังท้าทาย
ขีดแข่งขันอัญมณีไทย 2
ขีดแข่งขันอัญมณีไทย
ลุ้นประโยชน์ AIIB
การแข่งขันในอุตสาหกรรมอาหารแปรรูป
การแข่งขันในอุตสาหกรรมยายนต์ 2
การแข่งขันในอุตสาหกรรมยายนต์ 1
ความมั่งคงด้านอาหาร
เสถียรภาพ - การแข่งขันในตลาดโลก
ความชอบธรรมของรัฐบาล
ท่องเที่ยวมีจุดขาย
ท่องเที่ยวมีราคา
คุณภาพ-แทรกเเซง
อาเซียนบนมาตรฐานโลก
GMS กับ ASEAN Connectivity
โอกาสทองที่จีเอ็มเอส
บันเทิง- บันได-บรรลุ
ถักทอเส้นฝ้ายไหมงามสู่เออีซี
เรื่องที่รัฐลืมมอง
เปิดเสรีไม่ใช่ขายชาติ
เมื่อตะวันตกมองอาเซียน (จบ)
เมื่อตะวันตกมองอาเซียน(1)
หนุนภาครัฐเจรจาการค้าเน้นคลุมทุกมิติ
ก้าวใหญ่กว่า AEC ก้าวสู่ RCEP (จบ)
ก้าวใหญ่กว่า AEC ก้าวสู่ RCEP (1)
ึความเร็วสูงระยะยาว (จบ)
ความเร็วสูง.......ระยะยาว
"ซิงเกิล วินโดว์" โอกาสของธุรกิจส่งออก
โลจิสติกส์กับโอกาส
เสรีอย่างไร?
เปิดเสรีสาธารณสุขเป็นอย่างไร
เปิดเสรี
เอเปคกับเส้นทางสู่ Free Trade Area of the Asia-Pacific (FTAAP)
Thriving in the Age of Paradox
The Germination of Asian Financial Security
รอวิกฤติก่อน
บทสุดท้ายเริ่มที่ AEC
ใหญ่เล็กไม่สำคัญ
ประเทศไทยขาดอาหาร
AEC เริ่มต้นเมื่อวานนี้
สงครามโลกครั้งที่ 4
เขตการค้าเสรีเอเปก....ไทยยืนอยูที่ไหน
โลจิสติกส์ไทยในอาเซียน
มองข้ามชอต....หลังโดฮา
ถ้าการเจรจาโดฮาจบลงได้ไทยจะได้อะไร
"โดฮา" เมื่อไรจะเห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์
ราคาย
อย่าคิดแค่ "อยู่ตรงกลา
Introducing help Video
'Live' on YouTube
          Facebook     YouTube     flickr