IN THE PRESS

Date : 13 January 2012

 

 

สงครามโลกครั้งที่ ๔

โดย

โดย นายพรศิลป์  พัชรินทร์ตนะกุล

 


 
 

       

      หากท่านมีเงินหรือทองจำนวนหนึ่งที่สะสมได้จากการทำงานอย่างหนักและด้วยความซื่อสัตย์มาตลอดชีวิตอยู่ในธนาคารในประเทศไทยที่เริ่มเกิดความไม่แน่นอนในทางการเมืองและเศรษฐกิจแล้ว ท่านจะตัดสินใจทำอะไรกับสมบัติเหล่านี้ท่านอาจจะตัดสินใจขนออกไปฝากในธนาคารในประเทศที่คิดว่ามีความปลอดภัยกว่า คำถามต่อไปก็คือประเทศอะไรที่ปลอดภัยที่ท่านพอจะไว้ใจได้ในขณะนี้ผมไม่ทราบว่าประเทศไทยมีทองหรือเงินฝากไว้ที่ประเทศใดในยุโรปหรือสหรัฐ หากมีจริงก็คงจะต้องติดตามข่าวประเทศเวเนซูเอล่าที่ถอนทองจำนวนแรกออกจากประเทศอังกฤษ  2 ร้อยกว่าตันคิดเป็นเงินประมาณ 11,000 ล้านเหรียญสหรัฐ และยังกำลังจะถอนส่วนที่สองหรือสามอีกในเร็วๆนี้ ความไม่มั่นคงทางเศรษฐกิจในกลุ่มประเทศพัฒนาแล้วเป็นโรคที่ยังรักษาไม่หายและอาจจะต้องใช้เวลาอีกหลายปีจึงเป็นสาเหตุหลักที่ทำให้รัฐบาลเวเนซูเอล่าตัดสินใจดังกล่าว คำถามที่สองก็คือการตัดสินใจส่งทองกลับบ้านจะหนีพ้นอันตรายได้จริงหรือ? หากว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้เป็นผลจากความหมดความน่าเชื่อถือในประเทศอังกฤษแล้วเวเนซูเอล่าคงต้องหาประเทศที่มีระดับความน่าเชื่อถือที่สูงกว่า คำถามที่สามคือประเทศที่ว่านี้อยู่ไหน? ประเทศเยอรมัน ฝรั่งเศส หรือ สหรัฐ? สหรัฐเป็นประเทศที่แปลกคือมีเงินไม่ขาดมือ แม้ขาดดุลการค้ามหาศาล ซึ่งคำนวณถึงวันนี้แล้วทุกครัวเรือนเป็นหนี้ประมาณ 30,000 เหรียญสหรัฐเป็นอย่างต่ำ สหรัฐต้องปัดกวาดบ้านให้ได้กลับมายิ่งใหญ่อีกครั้ง สงครามของโลกครั้งต่อไปนี้สหรัฐจะไม่มีญี่ปุ่น เยอรมัน อิตาลี และระบอบคอมมิวนิสต์ เป็นคู่ต่อสู้หลักแต่จะเป็นทุกประเทศที่ไม่มีข้อตกลงทางการค้าทวิภาคีกับสหรัฐซึ่งสหรัฐได้ตกลงไปแล้ว 17 ข้อตกลงและล่าสุดได้เพิ่มอีก 3 ประเทศคือเกาหลี ปานามาและโคลัมเบีย หากมองไปข้างหน้าสัก 5 ปีเราก็อาจได้เห็นจำนวนข้อตกลงเพิ่มขึ้นระหว่างประเทศในกลุ่ม ASEAN กับสหรัฐ และเมื่อเรามองให้ไกลออกไปอีกเราก็จะเห็นความเชื่อมโยงระหว่าง ASEAN กับ จีน อินเดีย ญี่ปุ่น เกาหลี ออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ เมื่อถึงเวลานั้นสงครามก็อาจจะยุติเพราะสหรัฐได้ไปกว่าครึ่งโลกซึ่งเป็นครึ่งโลกที่จะเป็นตัวขับเคลื่อนเศรษฐกิจโลกในศตวรรษ 21

 

 

       สิ่งที่เราจะได้เห็นหลังสงครามโลกครั้งนี้คือการปรับระบบเศรษฐกิจของสหรัฐเพื่อลดตัวเลขขาดดุล การค้าด้วยการส่งออกสินค้าเทคโนโลยีสูงโดยเฉพาะที่สัมพันธ์กับการผลิตและบริการที่ลดก๊าซเรือนกระจก ขณะเดียวกันสหรัฐก็จะต้องแก้ปัญหาการบริโภคเกินขนาด(Overconsumption) ด้วยการทบทวนโครงสร้าง ภาษีในประเทศเสียใหม่ แต่การแก้ปัญหาก็คงจะยาก หากนักการเมืองจากสองพรรคของสหรัฐยังแตกแยกอย่างแรง(Polarized)เช่นในปัจจุบัน การประท้วงที่เรียกว่า “Occupy Wall Street” ในปัจจุบันไม่ใช่เรื่องที่สหรัฐทำข้อตกลงการค้าเสรีมากเกินไปแต่มาจากสาเหตุของความแตกต่างของรายได้ระหว่างผู้บริหารและพนักงานซึ่งมากถึง 300 เท่า สร้างความเหลื่อมล้ำระหว่างชนชั้น ซึ่งแปลว่าตลอดเวลาประมาณ 40 ปีที่ผ่านมานั้นการจัดการเศรษฐกิจของสหรัฐมีปัญหาคือผลิตภาพการผลิตสินค้าตกต่ำแต่กลับไปเพิ่มในภาคบริการ ทางการเงินซึ่งไม่ได้สร้างมูลค่าเพิ่มที่แท้จริง ประเด็นสุดท้ายคือสหรัฐต้องทบทวนนโยบายเศรษฐกิจที่ปล่อยให้ตลาดเป็นตัวกำหนดมากเกินไป เครื่องมือที่สหรัฐกำลังใช้อยู่คือการทำข้อตกลงฯดังที่ได้กล่าวข้างต้น และสุดท้ายผมเชื่อว่าสหรัฐจะแก้ปัญหาการเมืองพร้อมๆกับลดช่องว่างระหว่างชนชั้นได้ ดังนั้น ประเทศไทยจึงต้องเลือกเดินทางร่วมไปกับกลุ่มประเทศในภูมิภาคนี้ให้ได้ การจะมีข้อตกลงการค้าเสรีกับประเทศใดนั้นไม่เป็นการสร้างปัญหาเพิ่มหากเรามีเป้าพัฒนาเศรษฐกิจประเทศอย่างชัดเจน

 ------------------------------------------------

หมายเหตุ: บทความนี้ตีพิมพ์ครั้งแรกในหนังสือพิมพ์ฐานเศรษฐกิจ คอลัมน์การค้า-ส่งออก ฉบับที่ :  2,705         (15-18 มกราคม  2555)                 
 
     

 

Bookmark and Share
 
Unsubscribe from Newsletter
Email
   
พลังหนุนเอสเอ็มอี (2)
พลังหนุนเอสเอ็มอี (1)
บทบาทใหม่อีเรีย (1)
7 เดือน 7 เรื่อง(1)
7 เดือน 7 เรื่อง(2)
Thai Rising?
ASEAN Rising
OECD ของอาเซียน (2)
OECD ของอาเซียน (1)
เคมีภัณฑ์ (2)
เคมีภัณฑ์ (1)
ราคายางตก ยางออก (2)
ราคายางตก ยางออก (1)
การเเข่งขันอุตฯ เครื่องใช้ไฟฟ้า
10 ห่วง จีเอ็มเอส
อย่าคิดแค่
อาเซียนในเอเปก
2558 แล้วไงต่อ
ความร่วมมือที่ยังท้าทาย
ขีดแข่งขันอัญมณีไทย 2
ขีดแข่งขันอัญมณีไทย
ลุ้นประโยชน์ AIIB
การแข่งขันในอุตสาหกรรมอาหารแปรรูป
การแข่งขันในอุตสาหกรรมยายนต์ 2
การแข่งขันในอุตสาหกรรมยายนต์ 1
ความมั่งคงด้านอาหาร
เสถียรภาพ - การแข่งขันในตลาดโลก
ความชอบธรรมของรัฐบาล
ท่องเที่ยวมีจุดขาย
ท่องเที่ยวมีราคา
คุณภาพ-แทรกเเซง
อาเซียนบนมาตรฐานโลก
GMS กับ ASEAN Connectivity
โอกาสทองที่จีเอ็มเอส
บันเทิง- บันได-บรรลุ
ถักทอเส้นฝ้ายไหมงามสู่เออีซี
เรื่องที่รัฐลืมมอง
เปิดเสรีไม่ใช่ขายชาติ
เมื่อตะวันตกมองอาเซียน (จบ)
เมื่อตะวันตกมองอาเซียน(1)
หนุนภาครัฐเจรจาการค้าเน้นคลุมทุกมิติ
ก้าวใหญ่กว่า AEC ก้าวสู่ RCEP (จบ)
ก้าวใหญ่กว่า AEC ก้าวสู่ RCEP (1)
ึความเร็วสูงระยะยาว (จบ)
ความเร็วสูง.......ระยะยาว
"ซิงเกิล วินโดว์" โอกาสของธุรกิจส่งออก
โลจิสติกส์กับโอกาส
เสรีอย่างไร?
เปิดเสรีสาธารณสุขเป็นอย่างไร
เปิดเสรี
เอเปคกับเส้นทางสู่ Free Trade Area of the Asia-Pacific (FTAAP)
Thriving in the Age of Paradox
The Germination of Asian Financial Security
รอวิกฤติก่อน
บทสุดท้ายเริ่มที่ AEC
ใหญ่เล็กไม่สำคัญ
ประเทศไทยขาดอาหาร
AEC เริ่มต้นเมื่อวานนี้
สงครามโลกครั้งที่ 4
เขตการค้าเสรีเอเปก....ไทยยืนอยูที่ไหน
โลจิสติกส์ไทยในอาเซียน
มองข้ามชอต....หลังโดฮา
ถ้าการเจรจาโดฮาจบลงได้ไทยจะได้อะไร
"โดฮา" เมื่อไรจะเห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์
ราคาย
อย่าคิดแค่ "อยู่ตรงกลา
Introducing help Video
'Live' on YouTube
          Facebook     YouTube     flickr